İtalyan maaşı neden oluşur?

Brütten nete

İtalya’da teklifler RAL, yani yıllık brüt maaş olarak verilir. 13 aylık taksite, Ticaret ve hizmetler gibi sözleşmelerde 14 taksite bölünür: 13. maaş Aralık’ta, 14. maaş Haziran veya Temmuz’da ödenir.

İşveren her brüt taksitten şunları keser:

• çalışanın sosyal güvenlik payı, brüt ücretin yaklaşık %9–10’u;
• artan oranlı ve istihdam indirimleriyle azalan ulusal gelir vergisi, IRPEF;
• çalışanın yaşadığı yere göre değişen bölge ve belediye ek gelir vergileri.

İşveren brüt ücretin üzerine kendi sosyal güvenlik payını (kabaca %30), INAIL sigortasını ve TFR kıdem karşılığını öder. Örnek hesap için maliyet hesaplayıcısına bakın.

[€50.000 RAL için brütten nete örnek, doğrulanmış 2026 parametrelerinden hesaplanacak.]

13., 14. maaş ve primler

• 13. maaş (tredicesima): tüm çalışanlar için zorunlu, Aralık’ta ödenir.
• 14. maaş (quattordicesima): yalnızca CCNL öngörüyorsa, örneğin Ticaret ve hizmetlerde; genellikle Haziran veya Temmuz’da.
• Performans ve kıdem primleri: CCNL, şirket anlaşması veya kendi politikanızla belirlenir.

Hepsi vergiye tabi ücretin parçasıdır ve normal maaş gibi prime tabidir. 13. ve 14. maaş ay ay birikir; yıl ortasında giren veya ayrılan çalışan birikmiş payını alır. Teklifimizde ikisi de aylık orantılı ödenir; Türkiye’deki ikramiye dönemlerinde yaşanan nakit sıçraması olmaz.

Ücret pusulasındaki kalemler

2026’da yılda €5.000’a kadar verimlilik primleri normal oranlar yerine %1 sabit vergiyle vergilendirilir.

Ayni yan haklar

• Yemek kartı (buoni pasto): elektronikte günlük €10’a, kâğıtta €4’e kadar vergiden ve primden muaf (2026).
• Şirket aracı iş ve özel kullanım için: aracın emisyonuna bağlı standart bir maliyetin sabit payı üzerinden vergilendirilir.
• Sağlık sigortası: çoğu zaman CCNL’nin belirlediği tamamlayıcı sağlık fonlarına katkılar yılda €3.615,20’ye kadar muaftır.
• Konut: işverenin ödediği veya geri ödediği kira; yerleşim paketlerinde yaygındır, Türkiye’den taşınan personel için sık kullanılır.
• Yan haklar (hediye kartı, fatura, yakıt): yılda €1.000’a, bakmakla yükümlü çocuğu olanlarda €2.000’a kadar vergiden muaf (2026).
• Tamamlayıcı emeklilik: çalışan TFR’yi ve ek katkıları bir emeklilik fonuna yönlendirebilir.

Primler ve diğer kesintiler

• INPS emeklilik, işsizlik, hastalık, analık ve aile yardımlarını finanse eder. Çalışan brüt ücretin yaklaşık %9–10’unu, işveren sektöre, büyüklüğe ve sözleşme türüne göre yaklaşık %30’unu öder.
• Prim tavanı: 1996’dan itibaren ilk kez sigortalı olanlarda emeklilik primi yıllık bir kazanç tavanının üzerinde kesilmez: 2026’da €122.295. Yıllık €56.224’ü aşan ücret kısmında çalışan oranı da 1 puan artar.
• INAIL yalnızca işveren tarafından, işin risk sınıfına göre belirlenen oranla ödenir.
• Sendika aidatları talep eden üyelerin ücretinden kesilir.
• Emeklilik fonu katkıları çalışanın tercihine göre.

Gelir vergisi (IRPEF)

IRPEF artan oranlıdır ve her ay kesilir. Vergiye tabi gelirin her dilimi kendi oranıyla vergilendirilir:

Vergiye tabi gelir, brüt ücretten çalışanın sosyal güvenlik payı düşülerek bulunur. İstihdam vergi indirimleri, özellikle düşük maaşlarda vergiyi azaltır. Bölge ve belediye ek vergileri üzerine eklenir.

İşveren primleri neyi finanse eder?

[İki örnek CCNL için kalem bazında oranlar doğrulanmış parametrelerden doldurulacak.]

Kısaca devlet emekliliği

Primler çalışanın devlet emekliliğini oluşturur. Standart yaşlılık aylığı en az 20 yıl primle 67 yaşında başlar. Yaştan bağımsız erken emeklilik, erkeklerde 42 yıl 10 ay, kadınlarda bir yıl eksik prim süresiyle mümkündür.

2027’den itibaren her iki şart bir ay, 2028’den itibaren üç ay artar.

Rehberin devamı

• EOR, şirket mi, serbest çalışan mı?
• Bordro takvimi ve bildirimler
• İtalyan maaşı neden oluşur?
• Sözleşmeler, izinler ve fesih
• Bordroda dış kaynak ve sağlayıcı seçimi
• İtalya ve Türkiye karşılaştırması